نور جهان

 

کریستیان بوبن

پیروز سیار

 

انتشارات دوستان

کتاب اصلا داستان نیست بلکه مجموعه ای از پاسخ خا و نظرات بوبن هست . در مورد زندگی ، عشق ، ادبیات . حتی اومده خیلی از نویسندگان بزرگ و کتاب هاشون را نقد کرده گفته چرا دوسشون داره یا نداره به نظر اون هدف ادبیات چی هست و اصلا چرا باید نوشت . در مرود روحیات خودش و سبک نوشتنش توضیح می ده و چیزایی از این دست .

نه اصلا دوسش نداشتم تازه داشتم فکر می کردم ممکنه با بوبن ارتباط برقرار کنم اما از یک طرف من کلا این تیپ کتاب ها را نمی پسندم دنبال داستان هستم از طرف دیگه کلا فلسفه و نوشته هاش برام قابل درک نیست .

بوبن در ضمن روزنامه نگار هم بوده .

 

قسمت های زیبایی از کتاب

نوشتن همواره برای من در حکم راه و التیام بوده است .

 

دوست داشتن کسی در حکم خواندن اوست . در حکم آن است که بتوانیم تمامی جمله هایی را که در دل دیگری است بخوانیم و در حال خواندن ، دل او را از بند برهانیم .

 

آنگاه که نور حقیقت همه جا را روشن سازد ، عشق فرا رسیده است .

 

در این زندگی ، درباره ی معاشرت ها می توانیم خطا کنیم و در ضمن بسیار خطا می کنیم .

 

از همه چیز می توان استفاده ی نادرست کرد ، حتی از حقیقت ، همچنان که از همه چیز می توان لذت برد ، حتی از پاک ترین چیزها .

 

برای عمل بدی که مرتکب شده ایم ، بیشتر در پی آنیم که تسلی خاطر داده شویم تا آنکه عفو گردیم ، از آن روی که پس از آن بتوانیم راه را ادامه دهیم .

 

عشق ورزیدن عملی ماورای طبیعی است ، تجربه ای عرفانی است و جز این چیزی نیست .

 

پایان زندگی ما لزوما همان روز مرگمان نیست : برای برخی کسان ، این روز بسی پیش تر فرا می رسد ، اما برای آن کس که به راستی زنده است ، شاید هرگز فرا نرسد .