برف بهاری

 

یوکیو میشیما

غلامحسین سالمی – سمیا صیقلی

 

انتشارات قطره

 برف بهاری نخستیم قسمت از رمان چهارگانه نهایی میشیما است . کییوآکی پسر زیبا و اشراف زاده ای است که در خانواده پولدارر ماتسوگائه متولد شده است . خانواده آیاکورا خانواده ای از نظر اجتماعی بالا ولی از نظر مادی فقیر است و پدر کییوآکی او را به نزد آیاکورا ها می فرستد تا موقعیت اجتماعی آنها برای او مفید واقع شود . این خانواده دختری بسیار زیبا به نام ساتوکو دارد . این دختر و پسر عاشق هم می شوند ولی به گونه ای عجیب پسر از یک سو شدید عاشق دختر است ولی از سوی دیگر به نوعی مقاومت کرده و حس نفرت هم دارد . دختر عاشق اوست ولی سعی در حفظ غرورش را هم دارد .

قشنگ بود به نظرم یک موضوع ساده را خیلی خوب پرداخت کرده تحلیل ها و سنجش های روان شناسانه اش بسیار زیباست شکوهمنده و قابل تقدیر . زیبا تمام می شه و یک جورایی معنای کلام و هدف را خوب می رسونه ولی به نظرم بیش از حد طولانیه و کشش داده یک جورایی عنصر جاذبه را نداره در عین اینکه برخی از توصیفاتش واقعا زیاد هم برای ما نمی تونه محسوس باشه و یک جورایی متناسب با فرهنگ خودشونه مثلا یک عالمه از زیبایی گوئش دخترک تعریف کردن یا هماهنگی رنگ کیمونوش با گلهای درخت !

میشیما عاشق هنرهای رزمی بوده و تو این زمینه به مقام استادی هم می رسه . نکته جالب دیگه هم اینه که برای زیستن در رفاه همیشه در نوشتن داستان های عامه پسند هم دست داشته . هر چند در کل این حس رو دارم که زیباترین داستان هاش قابل ترجمه نباشه چون ظاهرا به روابط نامشروع و منحرفانه توجه زیادی داشته .

 

قسمت های زیبایی از کتاب

تنها نکته مهم این است که من عادت کرده ام تو را خیلی دوست بدارم و خوشبختی چیزی است که مدت ها پیش آن را پشت سرم جا گذاشتم .

 

راهی که ما درپیش گرفته ایم در واقع راه نیست بلکه موج شکنی است که انتهای آن آغاز دریاست و نمی تواند برای ما کاری بکند .