وصيت نامه ي فرانسوي

 

آندره مكين

ساسان تبسمي

 

انتشارات ثالث

وصيت نامه فرانسوي به نوعي شرح زندگي خود آنرده مكين باشد شحي كه البته حالت زندگي نامه ندارد بلكه بيشتر در باب ياداوري خاطرات مادربزرگي فرانوسي به نام شارلوت و ستايش زبان و فرهنگ فرانسوي است .

آندره مكين نويسنده فرانسوي روسي تبار است كه در سيبري متولد مي شود . او مادربزرگي فرانسوي به نام شارلوت دارد كه به نوعي نماد ظرافت و رمنس فرانسوي است ولي اين زن با مردي روسي ازدواج كرده و به ان سرزمين سرد و تلخ استاليني دل مي بنند . او همواره با آندره به زبان فرانسوي صحبت مي كند و از عظمت و زيبايي فرانسه مي گويد و همين امر سبب عشق و علاقه او به ادبيات اين كشور مي شود . مكين بعدها به فرانسه مي ره و تلاش زيادي هم مي كنه كه تابعيت فرانوسي بگيره ولي نمي تونه تا بعد از انتشار اين كتاب و تبحر بالاش توي زبان و ادبيان فرانسوي سرانجام موفق به انجام اين كار مي شه . مكين براي اين كتاب برنده جايزه گنكور و مديسي شده و جايزه برجسته ترين رمان پنج دهه قرن فرانسه را هم از ان خود كرده .

به نظر من كتاب متوسطي بود خوب نوشته شده و سبكش توي خاطره نويسي و نگاشت زندگي نامه جالبه ولي خوب براي من جذابيت خاصي نداشت يعني كتاب نمي گرفتم . به نظر من بيشتر براي كشي مي تونست جالب باشه كه واقعا علاقه زيادي به فرانسه داشته باشه و اين ستايش براش جالب باشه . نمونه هاي فارسي ستايشيك شهر را هم داريم ستايش اصفهان از آقاي گلشيري و بعد از اون ستايش تهران از زبان آقاي دادخواه .

 

قسمت هاي زيبايي از كتاب

وقتي او اراداه مي كرد تمامي ساعت هاي دنيا ، سه صبح را نشان مي داد . لااقل همه در آن زمان چنين اعتقادي داشتند .

 

معناي واقعي مرد بودن ، مدام به زن فكر كردن است و مرد جز خواب رفته اي كه زن ، ملكه ي روياهاي اوست ، چيز ديگري نيست !