آس و پاس ها ( فقر و در به دری در پاریس و لندن)

 

جرج اورول

علی پیرنیا

 

انتشارات ممتاز

 جرج اورول در این کتاب شرح سال های در به دری و فقر خود در پاریس و لندن را ارائه می نماید . در این سالها او در اوج فقر به سر می برده ، مدتی ظرف شو بوده ، گاهی خدمتکار ، گاهی ولگرد و ..... موضوع خیلی خاصی نداره . شرحی است بر نحوه زندگی و گذران عمر ولگردها از زبان کسی که این نوع از امرار معاش را کاملا درک نموده است .

توصیفاتش خیلی عالیه و خیلی قشنگ و موشکافانه از نحوه زندگی ، تامین غذا و جای خواب این افراد سخن می گه . مدتی در رستوارن کار می کرده و در صفحات زیادی فقط نحوه کار در رستوران را توضیح داده که به نظر من توصیفاتش فوق العاده بود . فکر کنید در حدود 60 تا 70 صفحه فقط یک نفر در مورد آشپزخانه و ظرف شوی خانه یک رستوران توضیح بده بدون اینکه شما خسته بشید و در ضمن کامل بتونید وضعیت را درک کنید . خودش هنگام توصیف رستوران می گه کاش امیل زولا اینجا بود تا صحنه غذاها را براتون وصف می کرد ، واقعا هم آدم وقتی یاد شاهکارهای وصف زولا به خصوص در مورد بازار سبزیجات در کتاب قلب پاریس می افته آرزو می کنه زولا چنین صحنه ای را وصف کرده بود اما وصف خود اورول از آشپزخانه هم به نظر من به اندازه کافی هنرمندانه بود .

اصلا توی مایه بقیه کارهای اورول نبود از دیدگاه من . به جای کار روی معانی ، قدرتش را توی وصف دقیق و پرجذابیتش می دیدم و در کل خوشم اومد از کتاب .

جرج اورول در سال 1950 در سن 47 سالگی و به دلیل بيمارى سل وجراحات ناشى از جنگ درگذشت .

 

قسمت های زیبایی از کتاب

فقر آنها را از رعایت اصول طبیعی رفتار آزاد ساخته است ، همان طور که پول انسان را از کار کردن بی نیاز می کند .

  

خیلی زود متوجه شدم که تردید داشتن و رو راست بودن چه قدر احمقانه است .

 

 هرگز برای گارسون ها تاسف نخورید . بعضی وقت ها که شما در رستوران نشسته اید و نیم ساعتی به غذا خوردن مشغولید ، در حالی که وقت مقرر رستوران پایان یافته ، گمان می کنید که گارسون خسته که در اطراف شما پرسه می زند متوجه شماست و تحقیرتان می کند یا تاسف می خورد اما در واقع این طور نیست . در عین حال که ممکن است شما را نگاه کند ابدا به شما نمی اندیشد که پیش خود بگوید عجب آدم نادان و پرخوری است . او با خود فکر می کند روزی که توانستم پول کافی داشته باشم ، خواهم توانست از سبک غذا خوردن این مرد تقلید کنم .

 

 خواب تنها یک نیاز جسمی نیست . خود یک شهوت است ، بیشتر لذت است تا آسودگی .